Sa. arkadaşlar 45 yaşında bir faniyim.45 yıl boşa geçmiş dünya hırslarıyla dolu bir yaşamdan sonra henüz birkaç ay önce namazlarımın edasını kılmaya başladım.Şimdiye kadar kulluk vazifelerini yerine getirmeyen bir fani olsam da çocukluğumdan beri Allah'a karşı bir sevgim vardı.Şahidim olsun ki onu hep bir dost canımdan daha yakın olarak gördüm hep.Yirmi küsürlü yaşlarım iyice azıttığım dönemlerdi.Alkol kumar karı kız bende gani.Ama o zamanlar bazı zamanlarda yanımda olan bir varlığında farkındaydım.Özellikle akşamları otururken yada geceleri yatarken ensemde nefesini hissederdim.Kendi nefesim değildi.Adeta soluğunu hissederdim lakin korkmazdım.Bana hiç bir zaman korku vermedi o.Bunun kendi kendime bir uydurma olmadığını sabah odama namazını kılmak için gelen arkadaşımın anlattıklarıyla anladım.O zamanlar bir fakültede öğrenciyim.Ben yıllarca baba baskısı altında yaşamış biri olarak ipini koparmış bir serseriyim.Ama zararım tek kendime. Ev arkadaşım beş vakit namazında bir hem serim.Kış vakti kendi odası soğuk olduğu için benim odama sabah namazı için geliyor.Niyet edip namaza durduğu anda ensesinde bir nefes hissediyor.Normal bir nefes alıp vermek gibi.Korkup odadan çıkıyor.Ondan bunu duyunca bütün bunların kendi uydurmam olmadığını anladım.Bir ay kadar sonra ev arkadaşım hafta sonu memlekete gitti.Evde yalnızım. doğrusu 18 saatten fazla kaldığım yanık masasından baya bir kaybetmiş ve çakırkeyf kalktım eve geldim.Oda soğuktu çıkmadan önce hazırladığım sobayı tutuşturup yattım.Gece birinin beni omzumdan dürttüğünü hissettim.Ama evde yalnızdım kalktım nefes alamıyordum.Soba ters tepmiş duman oluk oluk odaya doluyordu.Kendimi balkona attım.Gece beni bir mübarek uyandırmıştı eminim resmen parmak uçlarını omzumda hissetmiştim.Ben bu olayı bir kaç kişiye anlattım.Sonrasında onun varlığını bir daha hissedemez oldum.Artık yok gelmiyor yanıma neden kimdi görevi sadece beni o gece uyandırmak mıydı bilmiyorum ama özledim onu.